![]() Osiedle przy ulicy Schaffhauserrheinweg zostało zaprojektowane przez pracownię Jessenvollenweider i zrealizowane w 2014 roku. Podaję datę, bo w przypadku drewna, a właśnie o budynkach drewnianym tu mowa, starzenie się elementów w istotny sposób zmienia siłę wyrazu budynku. Tutaj , po siedmiu latach, całość robi dobre wrażenie. Kwartał zabudowy skontrastowano z sąsiadującą tkanką miejską: zamiast zwartej linii budynków- niezależne bryły. Podwórza zastąpione dostępnym trawiastym terenem. Miejski kwartał, który zgubił narożniki. Drewniane elewacje czterech budynków, wysokie na 6 kondygnacji, okolono balkonami, rozprawiając się tym sposobem z masywnością brył, wprowadzając przedpole, chroniące prywatność mieszkańców, a także samo drewno na elewacji. Oczywiście, beton też się pojawia- balkony na pierwszych piętrach wsparte są betonowymi słupami, klatki schodowe wykończone zaś surowej, betonowej estetyce. Fasadzie być może brakuje zaskoczeń, rytm słupów powielany i powielany, wzdłuż i w górę, może nużyć. Taka konsekwentnie poprowadzona elewacja z surowym rytmem i kolorem, bez odstępstw być może mogłaby stanowić scenerię dla kolorowego życia balkonowego. Gdyby ceny najmu były bardziej przystępne, być może ujrzelibyśmy tak powszechne w Bazylei banery. "Fight 4 Rojava", "ja ich will", czy "#GlockenNachtruhe"*. Tymczasem jednak wieje nudą. Jest poprawnie i ładnie, można jednak odnieść wrażenie, że mieszkańcy pilnują się, żeby nie zaburzyć swoimi drobiazgami całej elegancji. * bieżące tematy zajmujące różne grupy społeczne w Bazylei dotyczą Kurdów, małżeństw homoseksualnych, równouprawnienia kobiet. A także mniej popularnych tematów związanych z koszeniem trawy, czy wyciszeniem dzwonów kościelnych.
0 Comments
Leave a Reply. |
AuthorArchives
February 2022
Categories |